Proces (1962)

Józef K. budzi się pewnego ranka w świecie, w którym logika przestała obowiązywać. Zamiast zwyczajnego początku dnia czeka na niego wizyta funkcjonariuszy oznajmiających, że bohater został oskarżony i objęty postępowaniem. Nie poznaje zarzutów, nie wie, kto prowadzi sprawę, a każda próba uzyskania jasnej odpowiedzi prowadzi go jedynie do kolejnych, coraz bardziej absurdalnych sytuacji. Ceniony urzędnik szybko odkrywa, że znalazł się w labiryncie bez widocznego wyjścia, gdzie przepisy pozostają niejasne, instytucje są wszechobecne, a człowiek z góry skazany jest na bezsilność. Orson Welles przenosi na ekran przejmującą wizję Franza Kafki, łącząc atmosferę snu, czarnego humoru i narastającego lęku. W jego interpretacji opowieść o Józefie K. staje się nie tylko historią jednostki walczącej z anonimowym wymiarem sprawiedliwości, lecz także sugestywnym obrazem świata, w którym poczucie winy może pojawić się wcześniej niż jakiekolwiek przewinienie. Każdy krok bohatera odsłania kolejne poziomy opresyjnego systemu, a jego rozpaczliwa walka o odzyskanie kontroli prowadzi do nieuchronnego finału. Proces to mroczna, stylowa i pełna symboli ekranizacja jednego z najważniejszych dzieł literatury XX wieku.