Róża (2026)

Dla Rose żołnierski mundur jest czymś więcej niż śladem wojennej przeszłości. Pozwala wejść do świata, w którym o prawie do ziemi, samodzielności i szacunku decyduje to, za kogo człowiek uchodzi. Trwa wojna trzydziestoletnia. Do odizolowanej protestanckiej wioski przybywa nieznajomy, który zgłasza roszczenia do opuszczonego dworu. Przedstawia się jako jego prawowity spadkobierca i zamierza uczynić to miejsce swoim domem. Za opowieścią przybysza kryje się jednak starannie podtrzymywane oszustwo: Rose posługuje się cudzą tożsamością i żyje jako mężczyzna. Zdobycie majątku nie wystarczy, by zapewnić sobie upragnioną pozycję. Potrzebne jest jeszcze uznanie mieszkańców, których porządek opiera się na wierze, obyczaju i jasno wyznaczonych rolach. Każdy krok ku akceptacji wymaga więc dalszego ukrywania prawdy, a każda bliższa relacja może zagrozić całemu przedsięwzięciu. Rose nie zamierza jednak łatwo zrezygnować z szansy na niezależność. W surowych realiach epoki rodzi się opowieść o ambicji, tożsamości i cenie przekraczania społecznych granic. Historyczny dramat splata walkę o przetrwanie z napięciem towarzyszącym życiu pod przybranym nazwiskiem, stawiając pytanie, jak daleko można się posunąć, by samodzielnie decydować o własnym losie.